(சனாதனம் – பொய்யும் மெய்யும் 99-100 தொடர்ச்சி)

  • ஓட்டப் பந்தயத்தில் ஓடும் எல்லா வீரர்களுக்கும் பரிசு கிடைக்கிறதா? முதல் மூன்று வீரர்களுக்குத் தானே, அதிலும் முதலாவது, இரண்டாவது, மூன்றாவது என்ற வரிசையில் தானே, பரிசுகள் தரப் படுகின்றன? சனாதனம் இவ்வாறு வரிசைப்படுத்துவதில் என்ன தவறு? என வருணாசிரமுறைக்கு ஆதரவாக – சனாதனத்தை ஆதரித்து -ஆர்.வி.ஆர். என்பவர் தன்வலைப்பூவில் எழுதியுள்ளாரே!
  • முதல்வர் மு.க.தாலின் “இன்னார்க்கு இதுதான் என்று சொல்வது ஆரியம். எல்லாருக்கும் எதுவும் உண்டு என்று சொல்வது திராவிடம்” என்று பேசியதற்கு மறுமொழியாகச் சனாதனவாதிகளின் உளறலைக் கொட்டி உள்ளார்.

எல்லார்க்கும் எல்லாம் என்றிருப்பதான

இடம் நோக்கி நடக்கின்றது இந்த வையம்

என்றார் பாவேந்தர் பாரதிதாசன். (பாண்டியன் பரிசு, இயல் : 56)

எல்லாரும் எல்லாமும் பெற வேண்டும் – இங்கு

இல்லாமை இல்லாத நிலை வேண்டும்

என்கிறார் கண்ணதாசன் (கருப்புப்பணம் திரைப்படப்பாடல்)

இவ்வாறு சாதி வேறுபாடற்ற பொருளுடைமைதானே நம் இலக்கு. இதன் அடிப்படையில் மிகச் சரியாகச் சுருக்கமாக இலக்கணமாகச் சனாதனம் குறித்து மு.க.தாலின் எடுத்துரைத்துள்ளார்.

 வருண அடிப்படையில் இன்னார்க்கு மட்டுமே இது; மற்றார்க்கு உரிமையற்றது இஃது என்னும் சனாதனத்தைக் குறித்துத் தெளிவாகக் கூறினாலும் வழக்கம்போல் குழப்ப விளக்கத்தைச் சனாதனவாதிகள் முன் வைக்கின்றனர்.

ஓட்டப் பந்தயத்தில் பங்கு கொள்ள வருண அடிப்படை பார்க்கப் படுகிறதா? பரிசு வழங்க வருண அடிப்படை பார்க்கப் படுகிறதா? திறமையுள்ளவர்கள் அனைவருக்கும் சம வாய்ப்புதானே கொடுக்கப் படுகிறது. வெற்றி பெறுபவர்களுக்கு அவர் திறமை அடிப்படையில் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று எனப் பரிசுகள் வழங்குவதும், வருண அடிப்படையில் தொழில் வாய்ப்பை வரையறுக்கும் சனாதனமும் ஒன்றாகுமா? 

 “எல்லாக் குடும்பத் தலைவிகளுக்கும் தாலின் அரசு உரிமைத் தொகை ஆயிரம் உரூபாய் அளிக்கிறதா? ‘தகுதியுள்ளவர்களுக்கு’ என்று பாகுபடுத்தித்தானே அவர் அரசு வழங்குகிறது?” என்று வேறு புண் மொழி.

தகுதியுள்ளவர்களில் இல்லாத வருணம் பார்த்து வழங்கவில்லையே. எவ்வருணத்தவராயிருப்பினும் தகுதி இருப்பின் உரிமைத்தொகை வழங்கப்படுகிறதே. சனாதனம் அவ்வாறு சொல்லவில்லையே. தகுதியிருந்தாலும் பிற வருணத்தவருக்குக் கிடையாது. தகுதியில்லா விட்டாலும் பிராமணருக்கு உரித்தது என்பதுபோல்தானே எல்லாவற்றையும் தெரிவிக்கிறது. இவ்வாறிருக்க எவ்வாறு சனாதனத்திற்குக் குரல் கொடுக்கும் வகையில் இவற்றை ஒப்பிட்டுக் கூறுகிறார் அந்த அறிஞர்?

 “சமற்கிருத இலக்கியங்கள் பேரளவினவை என்பதைக் காட்டுவதற்காகப் பாலிமொழி நூல்களையும் பிராகிருத மொழி நூல்களையும் மொழிபெயர்த்துக் கொண்டு அல்லது அவற்றின் அப்பட்டமான தழுவல்களை எழுதிவைத்துக் கொண்டு மூலங்களை அழித்துவிட்டு அவையெல்லாம் சமற்கிருத நூல்கள் என்று பொய்யான வரலாற்றை உருவாக்கியுள்ளனர்” எனப் பேராசிரியை சுகுமாரி கூறியுள்ளார்.

 “வேதங்களில் வன்முறையும் அதிகார வெறியும் போற்றப்படுகின்றன” என்கிறார் வெண்டி தோனிகர்(Wendy Doniger)

“வேதங்களின் அடிப்படை இலட்சியம் விலங்குத்தனமானது” என்கிறார்  சில்வியன் இலவி (Sylvian Levi)

“சமற்கிருத இலக்கியங்களைப் பிற மொழி இலக்கியக் காலங்களுக்கு மூத்ததாகவும் முதன்மையானதாகவும் காட்ட முயன்ற மோசடிகளால்தான் காலக் குழப்பம் ஏற்பட்டுள்ளது” என்கிறார் ஆர்தர் மக்குடானல்(Arthur A. Macdonell

பெண்களை மிகவும் தரக்குறைவாகப் பேசும் பகுதிகள் மனுநீதி, தரும சூத்திரங்கள், அருத்த சாத்திரம், காமசூத்திரம், பகவத்துகீதை போன்ற எல்லாச் சமற்கிருத நூல்களிலும்  உள்ளன. இவற்றை எப்படிக் கற்றறிந்த அறிஞர் போற்றுவர். சில பொய் மூட்டைகளைப் பார்த்தால் சனாதனத்திற்குப் பிற நாட்டார் ஆதரவு இருப்பதாகக் கூறுவது பொய்யே எனப் புரிந்து கொள்ளலாம்.

  • (தொடரும்)