கதை எழுதுவதென்று முடிவெடுத்த கணத்தில் கண் முன்னே விரிந்ததெல்லாம் கண்ணீர்க்கதைகள்... எதை எழுதுவது? ஒருமுறைக்கு இருமுறை எண்ணிய பிறகுதான் எழுதுகிறேன் இதை! இது ஒரு விதையின் முகவரியை விவரிக்கிற முயற்சி... கவிதையென்றோ.... கதையென்றோ.... எப்படியாயினும் இதை அழைக்கலாம் நீங்கள்.. உண்மை - என்றே இதை விளிக்கிறேன் நான்! இரண்டாயிரத்து ஒன்பது பிறந்து மூன்று மாதங்கள் முடிந்துவிட்டன. பதுங்குகுழிக்குள் இருக்க நேரும் அவலம் மட்டும் முடியவில்லை அவர்களுக்கு! முரசுமோட்டையிலிருந்து அம்பலவன்பொக்கணை வரை மாறிக்கொண்டேயிருக்கிறது இடம்... பதுங்குகுழிகள் மட்டும் மாறவேயில்லை! இடப்பெயர்ச்சி என்பது அவர்களைப் பொருத்தவரை ஒரு குழியிலிருந்து இன்னொரு குழிக்கு மாறுவது.... அவ்வளவே! அம்பலவன் பொக்கணை கரையில் கண்ணுக்கெட்டிய தொலைவுவரை பதுங்கு குழிகள்... குழிகளுக்குள் உயிர்கள் மறைந்திருப்பதற்கான அறிகுறி எதுவும் தெரியாது வெளியே! தப்பித்தவறி ...